Jednostki gospodarcze , prowadząc ewidencję księgową operacji , pracują na zmiennej liczbie kont księgowych , przystosowanych do zakresu i charakteru ich działalności . Nie byłoby efektywnym rozwiązanie , zobowiązujące wszystkie podmioty do poruszania się w obrębie identycznego schematu kont księgowych (tzw. planu kont). Zróżnicowane są wymogi informacyjne związane z systemem księgowym w zależności od charakteru i branży podmiotu gospodarczego funkcjonującego w otoczeniu gospodarki rynkowej . Ten zasób informacji, który jest dostateczny dla firmy prowadzącej jedną hurtownię , nie jest wystarczający dla przedsiębiorstwa zajmującego się handlem , wytwórczością i jeszcze usługami . Z tych względów jednostki mają swobodę w kształtowaniu zakładowego planu kont. Swoboda przejawia się w doborze liczby kont i zakresu informacji jaka będzie na nich zapisywana , oczywiście w zakresie jaki dopuszcza ustawa ( o rachunkowości). Tym sposobem dostosowujemy konta księgowe do rzeczywistych potrzeb jednostki . Dzielenie kont księgowych jest przeprowadzane w oparciu o podzielność poziomą i pionową . Poziomy podział konta księgowego polega na wydzieleniu kilku kont księgowych bejmujących (każde z nich pojedynczo) znacznie węższy zakres ewidencyjny niż konto główne